مطالب گوناگون

متفورمین چیست و چگونه آن را مصرف کنیم؟

متفورمین دارویی است که به صورت قرص و شربت، بدون نسخه ارائه می‌شود و در بیشتر داروخانه‌ها یافت می‌شود. قرص متفورمین به دو صورت در بدن آزادسازی می‌شود: فوری و طولانی مدت که هر کدام برای بیماران خاصی تجویز می‌شود و ویژگی‌های خاصی دارد. قرص Glucophage فوری آزاد‌سازی می‌شود ولی قرص‌های Glucophage XR ،Fortamet و Glumetza آزادسازی مداومی دارند. هر دو نوع قرص به صورت ژنریک در دسترس هستند. معمولا داروهای ژنریک متفورمین قیمت کم‌تری نسبت به مارک‌های تجاری آن دارند. در این راهنما قصد داریم توضیحات مفید و مختصری راجع به قرص متفورمین ارائه دهیم و تمامی نکات آن را با شما به اشتراک بگذاریم. با وبلاگ مالتینا همراه باشید.

نکات مهم در مورد متفورمین

  1. قرص‌های خوراکی متفورمین به عنوان داروی عمومی و با نام‌های تجاری Glucophage ،Gluecophage XR ،Fortamet و Glumetza در دسترس است.
  2. متفورمین به دو شکل یافت می‌شود: قرص و شربت که هر دو خوراکی هستند.
  3. قرص متفورمین برای برای درمان قند خون بالا ناشی از دیابت نوع ۲ مصرف می‌شود.

نکات مهم در مورد متفورمین

موارد مصرف

قرص خوراکی متفورمین برای درمان قند خون بالا ناشی از دیابت نوع ۲ استفاده می‌شود. این دارو باید در کنار رژیم و ورزش مصرف شود. ممکن است لازم باشد متفورمین را با داروهای دیگر مصرف کنید.

نحوه عملکرد متفورمین

محققان دانشگاه مک مستر و آلبرتای کانادا با همکاری پژوهشگرانی از استرالیا و اسکاتلند برای نخستین بار در جهان موفق به رمزگشایی از چگونگی و نحوه فعالیت و تاثیر داروی متفورمین بر روی کاهش قند خون شدند. متفورمین در سال ۱۹۵۰ به عنوان داروی ضد دیابت معرفی شد و از آن زمان به بعد به عنوان یک داروی شایع برای درمان و پیشگیری دیابت نوع ۲ مورد استفاده قرار می‌گیرد.

یکی از روش‌های اصلی که متفورمین با آن کار می‌کند، کاهش مقاومت به انسولین است. مقاومت به انسولین از دلایل اصلی ابتلا به دیابت است.

بیشتر بخوانید:

فناوری‌های درمان دیابت ۲۰۱۹ کدامند؟

متفورمین متعلق به طبقه‌ای از داروها به نام biguanides است. معمولا داروهایی که در یک طبقه دسته‌بندی می‌شوند، برای شرایط مشابه تجویز می‌گردد.

نحوه عملکرد:

  • میزان گلوکز (قند) ساخته شده توسط کبد را کاهش می‌دهد.
  • میزان جذب گلوگز بدن را کاهش می‌دهد.
  • اثر انسولین بر بدن را افزایش می‌دهد.

انسولین هورمونی است که به بدن کمک می‌کند قند اضافی را از خون شما خارج کند. این کار باعث کاهش قند خون می‌شود.

عوارض جانبی متفورمین

قرص خوراکی متفورمین می‌تواند باعث عوارض جانبی خفیف یا جدی شود. لیستی که در ادامه می‌آید شامل مهمترین عوارض جانبی متفورمین است که ممکن است هنگام استفاده از آن رخ دهد. این لیست شامل تمامی عوارض جانبی متفورمین نمی‌شود.

برای کسب اطلاعات بیشتر درباره عوارض جانبی متفورمین و چگونگی مقابله با آن با پزشک یا داروساز خود صحبت کنید.

عوارض جانبی متفورمین

عوارض جانبی

عوارض جانبی این دارو عبارتند از:

مشکلات معده:

  • اسهال
  • حالت تهوع
  • دل درد
  • سوزش معده
  • نفخ

اگر این عوارض خفیف باشند، بعد از چند روز تا چند هفته از بین می‌روند، اما اگر شدید باشند، باید با پزشک خود صحبت کنید.

عوارض جانبی شدید

در صورت بروز عوارض جانبی جدی، فورا با پزشک خود تماس بگیرید. اگر احساس کردید، عوارض به قدری شدید است که جان شما را تهدید می‌کند، با اورژانس تماس بگیرید.

عوارض جانبی جدی و علائم آن می‌تواند موارد زیر را شامل شود:

اسیدوز لاکتیک:

  • خستگی
  • ضعف
  • درد عضلانی غیرمعمول
  • تنگی نفس
  • خواب آلودگی غیرطبیعی
  • درد معده، تهوع و استفراغ
  • سرگیجه
  • ضربان قلب آهسته یا نامنظم

پزشک ممکن است در مورد عوارض مهمی که در صورت بروز مشکلی به نام اسیدوز لاکتیک ایجاد می‌شود، به شما اطلاعاتی دهد. احتمال بروز این عارضه بسیار کم می باشد اما بدلیل اینکه رسیدگی و درمان هرچه سریع‌تر این وضعیت واجب است، در صورت بروز علائمی همچون تهوع، بی‌حالی یا خستگی شدید، تنگی نفس یا نفسه زدن (کوتاه و بریده نفس کشیدن)، احساس بوی الکلی یا میوه‌ی فاسد شده در دهان، در اسرع وقت به پزشک خود مراجعه نمایید.

هیپوگلیسمی (قند خون پایین):

متفورمین معمولا سبب کاهش قند خون (هیپوگلیسمی) نمی‌شود. اگر این دارو با سایر داروهای دیابت تجویز شود، ممکن است قند خون پایین رخ دهد. با پزشک یا داروساز خود صحبت کنید که آیا دوز داروهای دیگری که برای دیابت مصرف می‌کنید باید کاهش یابند یا خیر. علائم قند خون پایین عبارتند از:

  • سردرد
  • احساس ضعف
  • گیجی
  • لرزش یا احساس لرزش
  • خواب آلودگی
  • سرگیجه
  • کج خلقی
  • عرق کردن
  • احساس گرسنگی
  • تپش قلب

نحوه درمان قند خون پایین توسط متفورمین

نحوه درمان قند خون پایین

با خوردن منبع سریع قندی مثل شکلات، عسل یا آب‌نبات، یا نوشیدن آبمیوه یا نوشابه‌های گازدار به سرعت قند خون خود را بالا ببرید. متفورمین ممکن است باعث افت قند خون شود. اگر این مشکل را دارید، باید آن را درمان کنید.

برای هیپوگلیسمی خفیف (۷۵-۵۵ میلی‌گرم در دسی‌لیتر) باید ۱۵ تا ۲۰ گرم گلوکز مصرف کنید. شما باید یکی از موارد زیر را بخورید یا بنوشید:

  • قرص حاوی گلوکز
  • ژل دکستروز
  • ۲/۱ فنجان آب میوه یا نوشابه
  • ۱ فنجان شیر بدون چربی یا شیر گاو ۱ درصد
  • ۱ قاشق غذاخوری عسل، شکر یا شربت ذرت
  • آب نبات

۱۵ دقیقه بعد از مصرف موارد بالا قند خون خود را اندازه‌گیری کنید. در صورتی که قند خون هنوز پایین بود، دوباره خوراکی‌های حاوی گلوکز مصرف کنید. اگر میزان قند خون‌تان طبیعی شد، می‌توانید بعد از یک ساعت میان وعده کوچک میل کنید.

مصرف شکلات یا بیسکویت مناسب نیست، چون این غذاها حاوی چربی فراوان هستند که باعث دیر جذب شدن قند موجود در آن‌ها می‌شود. هنگام هیپوگلیسمی در مصرف غذاهای شیرین باید اعتدال رعایت شود، زیرا مصرف بیش از حد و پشت سرهم این غذاها باعث بالا رفتن قند خون می‌شود.

اگر قند خون پایین را درمان نکنید می‌تواند باعث تشنج، آسیب مغزی یا حتی مرگ شود. اگر شخصی به دلیل قند خون پایین بیهوش شد، فورا باید برای ‌ترزیق قند خون به بیمارستان برود.

متفورمین ممکن است با سایر داروها تداخل داشته باشد

قرص متفورمین با بعضی داروها تداخل دارد و با داروهای مختلف اثرات متفاوتی ایجاد می‌کند. به عنوان مثال بعضی از داروها می‌توانند اثرگذاری متفورمین را کاهش دهند و برخی دیگر عوارض جانبی دارند. سايمتيدين، آميلورايد، بلوک‌كننده‌هاي كانال كلسيم، ديگوكسين، مرفين، پروكائين آميد، كينين، رانيتيدين،‌ تريامترن،‌ تري متوپريم و وانكومايسين كه توسط انتقال توبولار كليوي دفع مي‌شوند، ‌غلظت پلاسمايي مت فورمين را افزايش داده و با كليرانس كليوي آن تداخل مي‌كنند.

لیست زیر شامل داروهایی است که ممکن است با متفورمین تداخل داشته باشند. لیست زیر تمام این داروها را شامل نمی‌شود.

قبل از مصرف متفورمین درباره سایر داروهایی که مصرف می‌کنید با پزشک خود صحبت کنید. همچنین در مورد ویتامین‌ها، گیاهان و مکمل‌هایی که مصرف می‌کنید نیز با پزشک خود صحبت کنید.

داروهای دیابت

مصرف داروهای دیابت همراه با متفورمین می‌تواند باعث افت قند خون شود. اگر مصرف متفورمین را شروع کرده‌اید، پزشک ممکن است دوز مصرفی سایر داروهای دیابت را کاهش دهد. این داروها عبارتند از:

  • انسولین
  • داروهایی که باعث آزاد شدن انسولین می‌شود مثل گلیبورید

داروهای فشار خون

دیورتیک‌ها برای کاهش فشار خون مصرف می‌شوند و ممکن است قند خون را افزایش دهد. مصرف این داروها با متفورمین ممکن است اختلال ایجاد کند. این داروها عبارتند از:

  • فوروزماید
  • هیدروکلروتیازید

نیفدیپین مسدود کننده کانال‌ کلسیم است که باعث کاهش فشار خون می‌شود. این ماده باعث افزایش میزان متفورمین در بدن می‌شود و عوارض جانبی آن را افزایش می‌دهد.

بیشتر بخوانید: فشار خون بالا؛ تشخیص، روش های پیشگیری و درمان آن

تداخل متفورمین با سایر داروها

داروی کلسترول

مصرف نیکوتین با متفورمین باعث کاهش اثر متفورمین بر قند خون می‌شود.

داروهای گلوکوم

گلوکوم یا آب سیاه بیماری است که می‌تواند سبب آسیب عصب بینایی و در نتیجه کوری شود. مصرف متفورمین با داروهای مورد استفاده در درمان گلوکوم ممکن است خطر اسیدوز لاکتیک را افزایش می‌دهد. نمونه‌هایی از این دارو عبارتند از:

  • استازولامید
  • برینزولامید
  • دورزولامید
  • متازولامید

توپیرامات

توپیرامات یکی از داروهای پرمصرف از گروه داروهای ضد صرع است که به تنهایی همراه با داروهای دیگر در کنترل حملات تشنجی صرع در بزرگسالان و کودکان بکار می‌رود. مصرف متفورمین با توپیرامات که برای درمان درد و تشنج عصبی استفاده می‌شود، ممکن است خطر اسیدوز لاکتیک را افزایش دهد. شما نباید این دو دارو را با هم مصرف کنید.

فنیتوئین

مصرف متفورمین با فنیتوئین که برای درمان تشنج استفاده می‌شود، ممکن است اثر متفورمین در کاهش قند خون را کاهش دهد.

داروهای معده

مصرف متفورمین با سایمتیدین که برای درمان سوزش سر دل و سایر مشکلات معده استفاده می‌شود، ممکن است خطر اسیدوز لاکتیک را افزایش دهد. اگر متفورمین مصرف می‌کنید، پزشک ممکن است به جای سایمتیدین داروهای دیگری را برای شما انتخاب کند.

فنوتیازین‌ها

مصرف متفورمین با فنوتیازین‌ها که برای درمان اختلالات روانی استفاده می‌شود، ممکن است باعث کاهش اثر متفورمین بر تنظیم قند خون بشود. نمونه‌هایی از این دارو عبارتند از:

  • کلرپرومازین
  • فلوفنازین
  • پروکلروپرازین

داروهای هورمونی

مصرف متفورمین با داروهای هورمونی ممکن است باعث کاهش اثر متفورمین بر تنظیم خون بشود. نمونه‌هایی از داروها عبارتند از:

کورتیکواستروئید:

  • بودزوناید
  • فلوتیکازون
  • پردنیزون
  • بتامتازون

استروژن‌ها:

  • کنترل تولید هورمون‌ها مثل قرص‌های ضد بارداری
  • استروژن‌های کونژوگه
  • استرادیول

داروی سل

مصرف متفورمین با ایزونیازید ممکن است باعث کاهش اثر متفورمین بر تنظیم قند خون شود.

داروهای تیروئید

مصرف متفورمین با داروهای تیروئید ممکن است باعث کاهش اثر متفورمین بر تنظیم قند خون شود. نمونه‌های از این دارو عبارتند از:

  • THYROID
  • لووتیروکسین
  • لیوتیرونین
  • لئوتریکس

نحوه مصرف متفورمین

نحوه مصرف متفورمین

متفورمین را دقیقا طبق دستور پزشک مصرف کنید. ممکن است پزشک شما در ابتدا دارو را با مقدار کم شروع کند و سپس به تدریج مقدار و تعداد نوبت دارو را افزایش دهد تا بدن شما به تغییرات ایجاد شده توسط دارو عادت کند و احتمال بروز عوارض کمتر شود. سعی کنید دارو را بطور منظم و در ساعات مشخصی از شبانه روز مصرف نمائید. مصرف متفورمین همراه وعده‌ی غذایی اصلی یا پس از یک میان وعده توصیه می‌شود. دوز مصرفی متفورمین که پزشک تجویز می‌کند به چندین عامل بستگی دارد:

  • نوع و شدت بیماری
  • سن
  • نوع داروی متفورمین
  • سایر شرایط پزشکی

به طور معمول پزشک از دوز مصرفی کم شروع می‌کند و با گذشت زمان مقدار آن را تنظیم می‌کند. پزشکان معمولا کم‌ترین دوز مصرفی را تجویز می‌کنند. حتما طبق دستور پزشک و مقداری که تعیین می‌کند، این دارو را مصرف کنید.

انواع متفورمین

  • داروی عمومی: Metformin

نوع: آزادسازی فوری

دوز: ۵۰۰ میلی‌گرم، ۸۰۰ میلی‌گرم و ۱۰۰۰ میلی‌گرم

  • مارک: گلوکوفاژ

نوع: آزادسازی فوری

دوز: ۵۰۰ میلی‌گرم، ۸۵۰ میلی‌گرم و ۱۰۰۰ میلی‌گرم

  • مارک: گلوکوفاژ XR

نوع: آزاد سازی طولانی

دوز: ۵۰۰ میلی‌گرم و ۷۵۰ گرم

نوع: آزاد سازی طولانی

دوز: ۵۰۰ میلی‌گرم و ۱۰۰۰ میلی‌گرم

نوع: آزاد سازی طولانی

دوز: ۵۰۰ میلی‌گرم و ۱۰۰۰ میلی‌گرم

مقدار مصرف متفورمین برای دیابت نوع ۲

سن: ۱۸ تا ۷۹ سال

آزادسازی فوری:

دوز مصرفی برای شروع: ۵۰۰ میلی‌گرم دو بار در روز یا ۸۵۰ میلی‌گرم یک بار در روز. همراه با غذا مصرف کنید.

پزشک شما ممکن است دوز مصرفی را افزایش دهد و در کل به ۲۵۵۰ میلی‌گرم در روز برساند.

اگر پزشک شما بیش از ۲۰۰۰ میلی‌گرم متفورمین در روز تجویز کند، ممکن است مجبور باشید سه بار در روز دارو مصرف کنید.

آزاد سازی طولانی:

دوز مصرفی برای شروع: ۵۰۰ میلی‌گرم در روز به همراه عصرانه مصرف شود. تمام داروها به جز Fortamet باید به این صورت مصرف شوند. میزان مصرف Fortamet 500 تا ۱۰۰۰ میلی‌گرم در روز است.

پزشک هر هفته ۵۰۰ میلی‌گرم به دوز مصرفی شما اضافه می‌کند.

ماکزیمم مصرف این دارو ۲۰۰۰ میلی‌گرم در روز است.

متفورمین برای دیابت نوع 2

سن: ۱۰ تا ۱۷ سال

آزاد سازی فوری:

– دوز مصرفی برای شروع: ۵۰۰ میلی‌گرم در روز

– پزشک هر هفته ۵۰۰ میلی‌گرم به دوز مصرفی اضافه می‌کند.

– حداکثر دوز مصرفی ۲۰۰۰ میلی‌گرم در روز است.

آزاد سازی طولانی:

این دارو برای کودکان زیر ۱۸ سال مورد مطالعه قرار نگرفته است.

سن: ۰ تا ۹ سال

این دارو برای کودکان زیر ۹ سال مورد مطالعه قرار نگرفته است.

افراد بالای ۸۰ سال نباید این دارو را مصرف کنند مگر این که کلیه‌هایشان سالم باشد. افراد در این سن در معرض خطر بیشتر اسیدوز لاکتیک هستند.

هشدار مصرف الکل

هنگام مصرف این دارو نباید الکل مصرف کرد، زیرا این کار باعث افزایش خطر اسیدوز لاکتیک می‌شود. الکل همچنین ممکن است قند خون شما را بالا پایین کند.

هشدار مشکلات کلیوی

اگر مشکلات متوسط یا شدید کلیوی دارید، مصرف این دارو خطر اسیدوز لاکتیک را افزایش می‌دهد. بنابراین نباید این دارو را مصرف کنید.

هشدار مشکلات کبدی

مشکلات کبدی خطر اسیدوز لاکتیک را افزایش می‌دهند. بنابراین افراد مبتلا به مشکلات کبدی نباید این دارو را مصرف کنند.

بیشتر بخوانید: پاکسازی کبد به روش طبیعی چه اصولی دارد و چطور انجام می‌شود؟

حساسیت:

قبل از مصرف این دارو، اگر به متفورمین حساسیت دارید، یا اگر آلرژی دیگری دارید، با پزشک یا داروساز خود مطرح کنید. این محصول ممکن است حاوی مواد غیرفعالی باشد که می توانند واکنش‌های آلرژیک و مشکلات دیگری را ایجاد کنند. برای اطلاعات بیشتر با داروساز خود صحبت کنید. این دارو ممکن است باعث واکنش آلرژیک شدید شود. این علائم شامل موارد زیر است:

  • تنگی نفس
  • تورم گلو یا زبان
  • کهیر

اگر به این دارو حساسیت دارید، نباید آن را مصرف کنید زیرا ممکن است کشنده باشد.

هشدار برای افراد با شرایط خاص

مشکلات کلیوی: در صورتی که فرد مشکلات کلیوی داشته باشد، نباید این دارو را مصرف کند زیرا خطر اسیدوز لاکتیک افزایش می‌یابد.

مشکلات کبدی: در صورتی که فرد مشکلات کبدی داشته باشد، نباید این دارو را مصرف کند زیرا خطر اسیدوز لاکتیک افزایش می‌یابد.

افرادی که می‌خواهند در معرض اشعه عکس‌برداری قرار بگیرند، نباید این دارو را برای چند روز مصرف کنند زیرا خطر اسیدوز لاکتیک افزایش می‌یابد.

افرادی که جراحی کرده‌اند یا این که عفونت و جراحت دارند، باید دوز مصرفی این دارو را تغییر دهند.

این دارو نباید برای درمان کتواسیدوز دیابتی استفاده شود.

افرادی که مشکلات قلبی مثل نارسایی قلبی دارند یا این که اکسیژن کمی به قلب‌شان می‌رسد، نباید این دارو را مصرف کنند زیرا خطر اسیدوز لاکتیک افزایش می‌یابد.

هشدار برای گروه‌های خاص

زنان باردار: هنوز مطالعات کافی درباره مصرف متفورمین در زنان باردار انجام نشده است. به نظر نمی‌رسد این دارو بر روی جنین تاثیر بگذارد. پس از آزمایش این دارو بر روی حیوانات تغییری در جنین ایجاد نشده است ولی نمی‌توان تضمین کرد که بر روی جنین انسان تاثیر نگذارد.

اگر باردار هستید یا قصد بارداری دارید با پزشک خود در مورد نحوه مصرف دارو مشورت کنید.

زنان بارداری که به دیابت نوع ۲ مبتلا هستند باید دائما وضعیت خود را بررسی کنند و به جای متفورمین انسولین مصرف کنند.

بیشتر بخوانید: نحوه صحیح خوابیدن در دوران بارداری

زنان شیرده: مصرف این دارو در هنگام شیردهی می‌تواند عوارض جانبی برای کودک داشته باشد. در صورتی شیردهی حتما با پزشک مشورت کنید.

سالمندان: افراد بالای ۸۰ سال نباید این دارو را مصرف کنند مگر این که کلیه‌های‌شان سالم باشد. افراد در این سن در معرض خطر بیشتر اسیدوز لاکتیک هستند.

کودکان: کودکان زیر ۱۰ سال نباید این دارو را مصرف کنند.

افراد زیر ۱۸ سال نباید متفورمین با انتشار طولانی مدت را مصرف کنند.

مراقبت‌ها

متفورمین برای درمان طولانی مدت مورد استفاده قرار می‌گیرد. اگر طبق دستور پزشک آن را مصرف نکنید، عواقب جدی دارد.

اگر به طور ناگهانی مصرف این دارو را قطع کنید ممکن است علائم دیابت نوع ۲ بازگردد. همچنین اگر به هیچ وجه این دارو را مصرف نکنید، ممکن است علائم دیابت نوع ۲ افزایش یابد.

متفورمین را به اندازه کافی مصرف کنید، زیرا اگر به میزان لازم مصرف نکنید ممکن است تاثیری نداشته باشد. همیشه باید مقداری متفورمین در بدن باشد. اگر بیش از اندازه این دارو را مصرف کنید علائم زیر را خواهید داشت:

  • دل درد
  • حالت تهوع
  • استفراغ
  • اسهال
  • خواب آلودگی
  • سر درد
  • اسیدوز لاکتیک

در صورتی که فراموش کردید داروی‌تان را مصرف کنید، به محض یادآوری آن را مصرف کنید. هرگز دو دوز هم زمان مصرف نکنید زیرا عواقب خطرناکی دارد.

ملاحظات مهم جهت مصرف داروی متفورمین

اگر پزشک شما برایتان قرص دهانی متفورمین را تجویز کرده است این ملاحظات را به خاطر داشته باشید.

نکات مهم درباره مصرف متفورمین

ملاحظات عمومی

  • این دارو باید به همراه غذا مصرف شود.
  • قرص‌هایی که فرآورده‌های خود را در زمان طولانی‌تری آزاد می‌کنند باید خرد یا شکسته شوند. با این حال قرص‌های دهانی معمولی می‌توانند خرد یا شکسته شوند.

نگهداری

  • متفورمین را در دمایی بین ۶۸ تا ۷۷ درجه‌ی فارنهایت (۲۰ تا ۲۵ درجه ی سانتی گراد) نگهداری کنید. این دارو می‌تواند در مدت زمان کوتاهی در دمای بین ۵۹ تا ۸۶ درجه ی فارنهایت (۱۵ تا ۳۰ درجه ی سانتی گراد) نگهداری شود.
  • این دارو را به دور از نور و فشار بالا نگهداری کنید.
  • متفورمین را در نواحی شرجی و مرطوب همچون سرویس بهداشتی نگهداری نکنید.

بیشتر بخوانید:

چگونه رژیم غذایی متعادل و اصولی داشته باشیم؟

مسافرت

زمانی که با به همراه داشتن این دارو سفر می کنید:

  • همیشه داروی خود را به همراه داشته باشید. به هنگام پرواز هیچگاه آن را در چمدانی که تحویل می‌دهید قرار ندهید و آن را در کیف همراه خود بگذارید.
  • نگران دستگاه‌های دارای اشعه‌ی ایکس فرودگاه نباشید. آنها نمی‌توانند به داروی شما آسیبی وارد کنند.
  • شاید نیاز باشد تا به کارکنان فرودگاه برچسب داروخانه را برای داروی خود نشان دهید. همیشه بسته‌ی داروی اصلی که دارای برچسب تجویزی است را به همراه خود داشته باشید.
  • هیچگاه این دارو را در داشبورد ماشین یا داخل ماشین قرار ندهید. حتما مراقب باشید تا از انجام این کار به هنگامی که هوا خیلی گرم یا خیلی سرد است بپرهیزید.

خود مدیریتی

شاید پزشک شما از شما بخواهد که به طور منظم در منزل سطح قند خون خود را تست کنید. اگر دکتر شما تصمیم گرفت که این کار را انجام دهید به موارد زیر احتیاج دارید:

  • پدهای الکلی استریل
  • دستگاه خون گیری و لنست (سوزن هایی که برای گرفتن خون از انگشت شما استفاده می شود تا قند خون شما تست شود)
  • نوارهای تست قند خون
  • دستگاه کنترل گلوکز خون
  • محفظه‌ی سوزن برای جدا کردن ایمن لنست

از پزشک یا داروساز در رابطه با اینکه چطور باید از دستگاه کنترل گلوکز خون استفاده کنید سوال کنید.

کنترل بالینی

پیش از استفاده و به هنگام استفاده از این دارو ممکن است پزشک شما موارد زیر را بررسی کنید:

  • سطوح قند خون
  • سطوح هموگلوبین گلیکوسیلات (A1C). این تست کنترل قند خون شما را در ۳-۲ ماه اخیر اندازه گیری می کند.
  • کلسترول
  • سطوح ویتامین B-12
  • عملکرد کلیه

رژیم شما

زمانی که این دارو به همراه تغییرات سبک زندگی همچون رژیم غذایی بهتر، افزایش ورزش و عدم استعمال دخانیات به کار گرفته شود می‌تواند به کاهش سطوح قند خون شما کمک کند. برنامه‌ی غذایی که پزشکتان، متخصص تغذیه‌ی ثبت شده تان یا متخصص دیابت به شما توصیه می‌کند را رعایت کنید.

هزینه‌های پنهان

اگر پزشکتان تصمیم بگیرد که نیاز است در خانه قند خون خود را تست کنید، باید اقلام زیر را خریداری کنید:

  • پدهای الکلی استریل
  • دستگاه خون گیری و لنست (سوزن‌هایی که برای گرفتن خون از انگشت شما استفاده می‌شود تا قند خون شما تست شود)
  • نوارهای تست قند خون
  • دستگاه کنترل گلوکز خون
  • محفظه‌ی سوزن برای جدا کردن ایمن لنست

برخی از این موارد همچون دستگاه های کنترل و تست های نواری ممکن است تحت پوشش بیمه‌ی سلامتی قرار گیرند. برنامه‌های فردی خود را برای جزئیات بیشتر بررسی کنید.

آیا جایگزینی وجود دارد؟

داروهای دیگری برای درمان شرایط شما وجود دارند. برخی از آنها ممکن است نسبت به برخی دیگر برای شما مناسب تر باشند. با پزشک خود در رابطه با گزینه‌های دارویی دیگری که ممکن است برای وضعیت شما جواب دهند صحبت کنید.

منبع: healthline

برچسب ها

نوشته های مشابه

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

codebazan

بستن
بستن